Waarom ben je lijsttrekker van Leefbaar Pijnacker-Nootdorp? Of, hoe ben je in deze wereld verzeild geraakt.
Wijlen mijn goede moeder zei eens tegen mij, toen ik mij zo'n 16 jaar geleden door de kandidaatstellingcommissie van VVD liet verleiden mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen: 'jongen, waar begin je aan'. Maar zij vergat dat ik van jongsaf aan door haar met politiek ben groot gebracht. In ons gezin discussieerden wij vaak over allerlei politiek-maatschappelijke vraagstukken. Die varieerden van de oorzaken van ons gedwongen vertrek eind jaren vijftig van de vorige eeuw uit Indonesië als gevolg van de Nieuw Guinea-kwestie tot de consequenties van de ideeën van Joop den Uijl voor onze economie in de zeventiger jaren.
Ook door mijn studie economie en later mijn werkzaamheden voor onder andere een investeringsbank en een grote werkgeversvereniging in de bouwnijverheid heb ik de sociaal-economische ontwikkelingen van ons land van nabij meegemaakt.

Wat mij tot op de dag van vandaag blijft verwonderen is de grote discrepantie tussen de in de marktsector verkerende bedrijven en mensen enerzijds en de wijze waarop wij allen door het politieke systeem worden bestuurd. Dankzij het bedrijfsleven, dat de wereld tot zijn werkterrein rekent om vooral ook door export te kunnen renderen, kent ons land een grote welvaart. Aan de andere kant heeft ons land een collectieve sector, die zo'n eigen interne dynamiek heeft ontwikkeld dat er momenten zijn geweest dat onze nationale economie daaronder dreigde te bezwijken. Begin jaren tachtig was dat bijvoorbeeld aan de orde, toen loonmatiging moest worden geforceerd om de werkloosheid niet volledig uit de hand te laten lopen.

Ons land staat weer voor een grote bezuinigingsoperatie van zo'n 35 miljard euro, een historisch gezien ongekend groot bedrag. Het is zeer de vraag of dit gaat lukken, want de overheid -zowel rijk, provincies als gemeenten- bepaalt grotendeels zelf haar uitgaven en wentelt de kosten ervan af op de gemeenschap. Een omvangrijk en op haar eigen terreinen deskundige bureaucratie van honderdduizenden ambtenaren bepaalt grotendeels haar eigen beleid en prioriteiten. Dat is zo gekomen omdat de politiek in ons land zich ook heeft geïsoleerd van wat zich feitelijk in de maatschappij afspeelt. En bovendien niet bij machte is om -als er ten slotte en dikwijls te laat noodzakelijk politieke beslissingen zijn genomen- ervoor te zorgen dat deze ook efficiënt en effectief worden uitgevoerd.

Voor mij is het langzamerhand de vraag of ons huidige democratische systeem toegesneden is op het oplossen van de huidige en toekomstige maatschappelijke, economische en financiële problemen. De bestuurlijke problemen van de overheidsbureaucratieen zijn inmiddels wel bekend, maar de 'politiek' schijnt niet bij machte om effectief veranderingen in gang te zetten. Volgens mij komt dat door de 'particratie', dus ons partijenstelsel, die een beter functioneren van onze democratie belemmert. De partij- en fractiediscipline bepaalt de besluitvorming, en niet zozeer de 'gekozen' individuele volksvertegenwoordiger. Door deze 'partij-bureaucratie' zijn individuele fractieleden niet door de kiezer verantwoordelijk te stellen. En de kiezer.....die weet niet beter dan op een lijst te stemmen. Als hij/zij nog gemotiveerd is om de gang naar de stembus te maken.

Hoe werkt deze situatie uit in de praktijk van het lokale bestuur. Een voorbeeld uit ons dorp. Zo'n 16 jaar geleden kreeg de VVD het mandaat van de kiezer het centrum van Pijnacker op de schop te nemen. Door de grote verkiezingswinst kwam ik per ongeluk in de gemeenteraad terecht. Hoe groot was mijn verbazing toen ik moest constateren dat de toenmalige wethouder Henny Bos in feite als alleenheerser zijn ideeën en maatregelen over de invulling van het centrum erdoor kon drukken. Tegenspraak, ook in de eigen fractie, werd niet geduld. Daar zat ik met jaren kennis en ervaring op het gebied van financiën, projectontwikkeling en bouw, die door een tuinder als niet ter zake doende werden beschouwd.
Toen ook nog sprake was van belangenverstrengeling en ik meende dit te moeten aankaarten bij het hoofdbestuur van de VVD, was voor deze partij de maat vol. Ik werd geroyeerd als lid en kwam terecht in de onafhankelijke beweging van lokale partijen. Wist u dat ruim 700 onafhankelijke lokale partijen deel uitmaken van gemeenteraden? (Zie www.lokalos.nl).
Sindsdien hebben VVD-wethouders gepoogd het centrum alsnog af te bouwen. Nu, na ruim 16 jaar, schijnt dat gelukt te zijn. Voorwaar een prestatie op een relatief zo'n klein gebied een grondexploitatieverlies te boeken van 12,5 miljoen euro en als gemeente ook nog borg te moeten staan voor 26,5 miljoen euro voor de afbouw omdat geen bank het projectontwikkelingsrisico wil lopen. Dit zijn wel uw belastingcenten.
Was de besluitvorming in de raad onder het nieuwe duale systeem nu anders? Welnee, met uitzondering van LPN vertoonden de andere fracties onder leiding van hun fractievoorzitters weer kuddegedrag.

Zullen de kiezers eindelijk inzien hoe armetierig wij bestuurd worden? Het politieke establishment meent van niet, want dezelfde fractievoorzitters zijn weer als lijsttrekkers aangewezen. In het duale systeem, waarin de gemeenteraad het hoogste besluitvormende orgaan is (en dus niet meer het college), hebben zij de afgelopen raadsperiode grote missers laten passeren. Soms betwijfel ik of zij hun fouten wel inzien. Toen ik als fractievoorzitter voor het eerst in het presidium werd geconfronteerd met de Landsbanki-affaire en de verdwenen 12 miljoen euro, kreeg ik doodleuk te horen dat dit verlies niet zo ernstig is. De gemeente kon dat bedrag gemakkelijk lenen........en de rente is laag.

Over de organisatie en het functioneren van het openbaar bestuur valt natuurlijk nog veel meer te openbaren. Wat ik met deze introductie poog duidelijk te maken is, dat LPN steeds gaat voor de inhoud en de kiezer het laatste woord heeft. Voor ons is uw gedrag overigens soms niet te volgen. Wij staan inwoners te woord, die beslist niet tevreden zijn met het beleid van dit college, maar desgevraagd toch weer op hun traditionele landelijke partij gaan stemmen, want 'die hebben immers de macht'. Tja, maar hoe wilt u dan verandering?

Ga in elk geval stemmen.

Mijn naam is Nora Lamens-Geluk.
Ik ben geboren in Pijnacker en heb er mijn jeugd doorgebracht en weet daardoor hoe het vroeger was en hoe het dorp in de loop der jaren veranderd is. De Laanvaart gedempt, het Veilingterrein verandert in een woonwijk en mijn oude school aan de Kerkweg gesloopt.
Sinds ik met Aad ben getrouwd, woon ik met veel plezier, alweer 40 jaar in Nootdorp. Wij hebben een zoon en dochter, die ook met hun gezinnen in Nootdorp wonen. Zij hebben ons enorm verblijd met kleinkinderen, vier jongens en een meisje.

Toen onze dorpen sinds 2002 samen een gemeente vormen ben ik door, toen Democraten Pijnacker, nu Leefbaar PN gevraagd om in de fractie te komen. Al snel werd ik lid van de raadscommissie Wijken en sinds 2006 raadslid en commissielid Ruimte.
Als volksvertegenwoordiger richt ik mij vooral op het lokale belang en zet mij in voor kwaliteit van een goede woon en leefomgeving en strijd tegen vervuiling en verloedering.

Een rondweg om Pijnacker heen om zo de leefbaarheid in de woonkernen en een betere bereikbaarheid van bedrijven te waarborgen is een idee van ons en vindt nu navolging door te beginnen om de Komkommerweg en de Oostelijke randweg aan te sluiten op de N470.

De inwoners kennen me als een betrokken en benaderbaar raadslid en help zo goed mogelijk om oplossingen te bereiken waar zij als burgers strijd voeren tegen onrecht en bureaucratie.

Ik wil mij daar de komende periode voor blijven inzetten, vooral door goed naar de wensen van de inwoners te luisteren en die vervolgens op de juiste waarde te schatten. Uw mening als inwoner van Pijnacker-Nootdorp telt zeker mee!

Ik woon nu 12 jaar in Nootdorp, werk als zelfstandig consultant, en heb 8 jaar ervaring als lid van de gemeenteraad. Daarvoor actief in Rijswijk. Toen ik van Rijswijk naar Nootdorp verhuisde ging dat van een stad naar een dorp. Nu is onze gemeente bijna groter dan Rijswijk, maar ik heb niet het gevoel dat we een stad geworden zijn. Dat zit hem in de verenigingen, de samenleving. In het groen. Niet alleen buiten de bebouwde kom, maar juist ook in de wijken. Dat wil ik graag vasthouden.

Als bestuurslid van Scoutingkampeerterrein Bieslandse Bos runnen wij een professionele organisatie met allemaal vrijwilligers. Mensen die mekaar aanvullen, en die alle expertise in huis hebben. Een club waar we goed om gaan met vrijwilligers, ruimte, geld. In die volgorde. Dat zie ik ook in de fractie. We hebben daar een mix van kwaliteiten, en onze uitgangspunten zijn mensen, ruimte en financiën.

Wij beoordelen plannen op het effect op de samenleving. Op de sfeer die het uitstraalt (“nieuwbouw moet een aanwinst zijn, en geen dissonant”). Op het effect op ons geld. Niet alleen op de korte termijn, maar vooral ook op de lange termijn.

LPN kijkt naar hoe onze samenleving nu beter wordt, maar ook naar wat mijn dochter van 5 ervan vindt als ze straks groot is. Dat maakt dat ik me bij de LPN thuis voel, want christelijke lantarenpalen of liberale stoeptegels bestaan niet. Helder belangen afwegen en transparant besluiten nemen wel. Daar wil ik me graag nog 4 jaar voor inzetten.

Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Ingrid Schouten. Ik woon ruim 10 jaar in Delfgauw met mijn gezin. Mijn echtgenoot is ondernemer op Ruijven en mijn kinderen gaan naar de basisschool hier. Ook wordt er volop gesport in de omgeving. Mijn dochter speelt korfbal bij Avanti in Pijnacker en mijn twee zoontjes voetballen bij Wippolder. Als het weer een beetje meewerkt loop ik graag een rondje hard in de Delftse Hout.

Ik ben opgeleid als biochemicus en 10 jaar werkzaam geweest in het bodemonderzoek in Rotterdam. Sinds 2004 zet ik me volledig in voor mijn gezin. Ik ben graag betrokken bij wat er gebeurt in mijn leefomgeving. Inspraak van de mensen vind ik erg belangrijk. En dan bedoel ik inspraak waarnaar geluisterd wordt. In 2002 ben ik als commissielid van ruimte (reoi) gestart in de locale politiek en sinds 2006 ben ik als raadslid actief.

Ik vind het belangrijk dat de volksvertegenwoordiging in de gemeenteraad een afspiegeling is van de bevolking. Alle kernen moeten voldoende vertegenwoordigd zijn, dus ook Delfgauw.

Ik heb me ook voor de komende periode verkiesbaar gesteld om de mensen een keuze te bieden. Ik voel me thuis bij de gezond verstand politiek van Leefbaar Pijnacker Nootdorp. Wat willen de mensen? En hoe kunnen wij als politieke partij hieraan gehoor geven? Geen onnodige uitgaven, behoud van bestaande cultuur, een veilige leefomgeving en het steunen van vrijwilligers voor een betrokken samenleving.

Aandacht voor Delfgauw betekent ook aandacht voor Wippolder, die tegen de grenzen van de groei aan zit. Moeten we een eigen voetbalvereniging oprichten, zodat de gemeente Pijnacker-Nootdorp wel sportvoorzieningen moet geven? Mij lijkt samenwerken met de gemeente Delft om kunstgrasvelden aan te leggen voor beide gemeenten een voordelige keuze met als uitkomst meer ruimte om te sporten voor onze inwoners.

Mijn naam is Cor Kooistra en woon sinds 1982 in het centrum van Pijnacker.

Mijn belangstelling voor mens en dier heb ik van huis uit meegekregen. Ik groeide op in een gezin met 8 kinderen. In zo’n omgeving leer je met elkaar rekening te houden en elkaar te helpen. Met zoveel mensen in een huis is het immers passen en meten.
Als zoon van een bioloog is respect voor natuur en het milieu bij mij met de paplepel ingegoten. Zondag na de kerk werden deze onderwerpen vaak tijdens de koffie besproken en kwam onvermijdelijk ook de invloed van de politiek hierop aan de orde. Deze discussies maakten mij duidelijk dat een goede en gezonde samenleving een balans is tussen mens en dier, natuur en milieu, maar ook van hoor en wederhoor.
De invloed van dit nest is terug te vinden in de beroepskeuzes van mijn broers en zusters. Meer dan de helft is werkzaam en actief in de natuur- en de milieubescherming. Variërend van projectleider inrichten natuurparken, natuurwachter en –gids tot onderzoeker.

Nadat ik in Pijnacker kwam wonen ben ik vele jaren actief geweest in het jeugd en jongerenwerk. Zo was ik secretaris van de jeugdclubs De Koepel en leidde ik ook verschillende clubs voor jeugd en jongeren in Pijnacker, Delfgauw en Oude Leede.
Daarnaast was ik ook actief in de jeugdraad van de voormalige gemeente Pijnacker.
Vanaf 1994 t/m 1998 was ik gemeenteraadslid in Pijnacker namens Democraten Pijnacker, de voorloper van Leefbaar Pijnacker-Nootdorp.
In deze periode heb ik mij naast het jeugd- en jongerenwerk ingezet voor het natuur- en milieubeleid (waaronder milieuvriendelijke onkruidbestrijding) binnen onze gemeente. Maar ook het verkeer en de veiligheid in de wijken hebben steeds mijn belangstelling opgeroepen.

Namens de gemeente Pijnacker ben ik een tijdlang bestuurslid geweest van het Streekdierentehuis ’t Julialaantje in Rijswijk. Het gevolg was dat ik ook werd gevraagd het voorzitterschap van de plaatselijke afdeling van de dierenbescherming op mij te nemen. Tijdens mijn bestuursperiode heb ik mij ingezet voor een goede opvang van zwerfdieren en voorlichting over het belang van een goede dierenbescherming in onze gemeente en de regio.
Door mijn betrokkenheid bij de Landelijke Dieren Bescherming heb ik inzicht gekregen in de omvang en betekenis van het vrijwilligerswerk voor de dierenbescherming. Voor mij is het dan ook een uitgemaakte zaak dat verenigingen niet zonder vrijwilligers kunnen bestaan. Zij zijn één van de belangrijkste de motoren van onze samenleving!

Omdat LPN zich samen met de bewoners wil inzetten voor een gezonde en veilige samenleving voor mens en dier, heb ik mij als lid sinds 2002 actief ingezet voor de raadscommissie Welzijn. Daarin hebben wij steeds getracht de mening van de inwoners van onze gemeente in onze standpunten te laten doorklinken.
Met deze door mij in de afgelopen jaren opgedane kennis en ervaring wil ik mij de komende vier jaar opnieuw inzetten en opkomen voor de belangen voor u als inwoners van onze gemeente. Met als doel om samen te kunnen bouwen aan een veilige en gezonde gemeente, voor nu en in de toekomst.

Mijn naam is Bianca van Petegem. Ik ben moeder van 2 schoolgaande kinderen. Daarnaast werk ik nog parttime voor de gemeenteraad van Rijswijk. Ik woon al bijna 10 jaar met veel plezier in Klapwijk op de grens met Tolhek.

Ik vind het belangrijk om invloed uit te kunnen oefenen op mijn eigen leefomgeving. Als moeder vind ik het belangrijk dat mijn kinderen voldoende groen hebben om in te spelen en dat er een veilige verkeerssituatie is. De laatste tijd maak ik mij vooral zorgen over de snelle groei van de gemeente. Ik vind het belangrijk dat deze groei niet ten koste gaat van de aandacht voor bestaande woonwijken. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de fileproblematiek bij het verlaten van deze wijken en aan het realiseren van voldoende voorzieningen voor de jeugd. De N470 heeft gelukkig tot de oplossing van een deel van de fileproblemen geleid. Toch staat het verkeer nog te vaak vast. Aanleg van de rondweg om Pijnacker blijft noodzakelijk.

Leefbaar Pijnacker Nootdorp is een lokale partij die opkomt voor het wel en wee binnen de bestaande wijken. Groot pluspunt is dat zij de vrijheid heeft om dit te doen zonder bemoeienis van landelijke partijen. De komende periode wil ik voornamelijk gebruiken om aandacht te vragen voor de leefbaarheid voor de huidige bewoners. Dit wil ik doen door goed te luisteren naar de wensen van met name de mensen in Tolhek, Klapwijk en Keijzershof en vervolgens deze wensen onder de aandacht van het gemeentebestuur te brengen. Ook wil ik de voorstellen vanuit het gemeentebestuur beoordelen op de gevolgen voor het woongenot van alle bewoners in het algemeen. Dit zodat wij ook in de toekomst met zijn allen prettig, veilig en gezond kunnen wonen!

Ik zie dit als een uitdaging en hoop dat u mij daarbij wilt steunen!

Mijn naam is Martijn Moeling en woon nu 14 jaar in Pijnacker aan de rand van het centrum.

Enige jaren geleden toen ik mij voor het eerst op de lijst voor de LPN liet plaatsen dacht ik niet zo na over de consequenties daarvan. Toen ik vervolgens als burger-commissielid zitting nam in ABB (Algemeen Bestuur en Bedrijfsvoering) kon ik niet zo goed tegen de eindeloze discussies, aandacht voor mijn bedrijf was het argument om ermee te stoppen.

Sinds die tijd heb ik mij verder verdiept in de diverse onderwerpen en met steeds grotere verbazing moeten aanzien hoe men eigenbelang boven het algemene plaatst. Ik heb mij toch weer beschikbaar gesteld, ben nu 8 jaar verder een stuk rustiger en er nu wel klaar voor!

De LPN verwacht van haar kandidaten een vrijwilligersmentaliteit. Ik zelf doe dat door mijn kennis aan te wenden om anderen te helpen. Zo help ik graag mensen bij rechtszaken waar ik als getuige-deskundige onrecht probeer recht te zetten door techniek voor de rechtbank inzichtelijk te maken.
Een bekende zaak is waar Martin Stoelinga (Raadslid Delft) na het zien van dit filmpje Baljé (VVD wethouder Delft) van corruptie beschuldigde. Baljé is door politiek spel nooit veroordeeld, maar blijft zeggen bewezen onschuldig te zijn (OM had geen zaak: gebrek aan bewijs) en geeft aan €1,4 miljoen schade te hebben geleden wat hij op Stoelinga wil verhalen. Dit gaat over vrijheid van spreken van oppositie leden en dat vind ik van groot belang.

Naast bovenstaande zet ik mij volop in voor de onafhankelijke politiek. Zo ben ik een van de krachten en bedenkers van Lokalos.nl waar ook de site van LPN onderdeel van is. Ook zet ik mij in voor de historische luchtvaart door als (Bevoegd) vliegtuigmonteur te werken aan het luchtwaardig houden en maken van historische vliegtuigen in Nederland en België.

Als ondernemer (ICT en Multimedia oplossingen voor sportevenementen) wil ik een klankboord vormen voor de ondernemers in onze gemeente maar ook zaken als glasvezel (zeer snel internet) hebben mijn aandacht.

Natuurlijk worden we ook gestuurd door de realiteit van de dag, welke op een efficiënte en kundige wijze moet worden afgehandeld. Iedereen wil altijd mooie toekomst plannen horen over zorg, jeugd etc. Ik weet daar niets van en zal me meer richten op de bestuurlijke en financiële zaken.

Als u een kandidaat zoekt met een beetje lef, kijk dan hier eens naar wat ik onder andere doe in mijn vrije tijd!

Mijn naam is Madeleine Werner. geboren in 1966 en werk bij UWV Werkbedrijf Midden-Holland als senior Werkcoach Arbeidsdeskundige Wajong.
Ik heb een ruime ervaring in de sociale zekerheid door 17 jaar gewerkt te hebben voor het Arbeidsbureau Delft en in het Westland. En bij het CWI Schilderswijk/Laakkwartier in Den Haag.

Zowel in mijn werk en als inwoner van Pijnacker-Nootdorp heb ik een grote betrokkenheid bij mensen. Het kunnen bijdragen aan en het mee helpen groeien van mens en organisatie is voor mij erg belangrijk. Dit blijft onder andere uit het meewerken als vrijwilliger voor: Hobbyclub de Doewat, Kindertuinen de Keizerhof Nootdorp, Oranjevereniging Pijnacker en de 12 Inchrace.

In 2002 gaf het Sociaal en Cultureel Planbureau de volgende omschrijving van leefbaarheid: Het samenspel tussen fysieke kwaliteit, sociale kwaliteit, sociale kenmerken en veiligheid van de omgeving.
Bepalende factoren voor een omgeving om leefbaar te zijn, te worden, en te houden:

• De mate waarin de overheid de door haar gestelde regels op het gebied van leefbaarheid wel of niet handhaaft, en haar transparantie hierin.
• De aanwezigheid van voldoende voorzieningen zoals scholen, winkels, parkeerfaciliteiten, openbare verlichting, groen, en bereikbaarheid.
• Aspecten die de mate van (sociale) veiligheid bepalen zoals inbraak, drugsgebruik, vandalisme en verkeer.
• Zaken die te maken hebben met het milieu zoals vervuiling, zwerfvuil, luchtkwaliteit en geluidsoverlast
• De kwaliteit van de openbare ruimte zoals dat tot uiting komt in een al dan niet verloederd straatbeeld, kapotte speeltoestellen en de onderhoudsstaat van parken en straten etc.
• Sociale kenmerken zoals de aanwezigheid en kwaliteit van buurtcontacten en vormen van burenhulp.

Ik zet mij in om deze leefbaarheid van onze gemeente te waarborgen. De samenwerking tussen Gemeente, burgers, verenigingen en instanties is voor mij heel erg belangrijk. Kernwaarden zijn voor mij: luisteren, heldere communicatie, openheid, laagdrempeligheid en ontwikkeling.

Ik zal me kort even voorstellen. Mijn naam is Hans Hartwig, ik ben 48 jaar, ik heb 2 zonen en ik woon nu ca. 11 jaar in de Hollandsche Tuyn in Delfgauw.

Mijn werkachtergrond ligt voornamelijk in de ruimtelijke ordening en op het gebied van bouwen en milieu. Mijn opleidingsachtergrond is juridisch en bestuurs- en bedrijfskundig.

In mijn vrije tijd schaats ik bij de Delftsche Kunst IJsbaan Vereniging en zit ik ook regelmatig op de racefiets. Daarnaast (salsa) dans ik graag.

Wat vind ik dat ik namens LPN voor Delfgauw zou kunnen betekenen?
Allereerst vind ik dat Delfgauw een prettige leefomgeving is. Deels redelijk nieuw(Emerald) en deels Oud (Oud Delfgauw) maar dan toch ook weer met redelijk wat nieuwbouw aangevuld.
Ik vind het belangrijk dat de huidige kwaliteit blijft bestaan en daar waar mogelijk wordt verbeterd. Schoon, heel en veilig zijn de begrippen die daarbij horen. Daar waar in de toekomst ingrepen in de openbare ruimte nodig zijn, of waar gebouwd zal gaan worden, zal het lange termijn belang en de leefbaarheid in de wijk voorop moeten staan. Een wijk moet zo zijn ingericht dat het uitnodigt om elkaar te ontmoeten, dat geldt voor ouderen, maar zeer zeker ook voor jongeren, want ook die hebben recht op hangplekken om elkaar te ontmoeten. Ooit zijn we allemaal jong geweest en toen wilden wij dat ook. Ontoelaatbare overlast moet worden bestreden, maar samenleven betekent ook elkaar de ruimte gunnen en dat betekent ook tolerantie.
Ik zal graag aanspreekpunt zijn om de belangen van Delfgauw namens de LPN in te brengen in de gemeentelijke politiek.

Ik ben Mariet Kik en woon sinds mijn geboorte al 38 jaar in Pijnacker. Samen met mijn vriend en vier katten woon ik midden in het dorp.
Mijn werkgever is de gemeente Delft en wel de afdeling Werk, Inkomen en Zorg. Door mijn werk ben ik erachter gekomen dat je als mens zo in de put terecht kan komen. Hulp vanuit de gemeenschap is dan op zijn plaats. Wat mij daarbij opvalt is dat pech zonder aanzien des persoons iedereen kan raken.
Zeker in deze tijd besef ik daarom als geen ander dat je blij mag zijn met je baan. Ik sta elke dag op met het vaste voornemen weer iets positiefs van de dag te gaan maken. Je moet tenslotte zelf de slingers ophangen wil je je eigen feestje vieren.

Sinds mijn jeugd heb ik Pijnacker zien veranderen. De gemeente is van een gemoedelijk dorpje, waarin de mensen elkaar nog kenden, uitgegroeid tot een buitenwijk van een stad met de bijbehorende problematiek.
Er gaat geen week voorbij of beschonken jongeren laten weer een spoor van vernielingen achter als zij vanuit de kroeg komen en huiswaarts keren. Auto's worden beschadigd en spiegels stuk geschopt. Ruitenwissers worden gebroken. Planten worden uit je voortuin gerukt en vind je later terug in de sloot. Je weekend wordt er niet vrolijker van.

Nu kan ik blijven klagen of proberen er zelf wat aan te doen. Door binnen LPN mee te denken hoop ik hierin een keer ten goede tot stand te brengen. Zo werk ik eraan mee de gemeente Pijnacker-Nootdorp weer iets van het dorpse terug te geven. Want als ik lui op de bank blijf zitten weet ik zeker dat er niets gebeurt. Dat geldt voor iedereen.
Het minste wat je kunt bijdragen aan oplossingen is in elk geval te gaan stemmen. Dus maak de gang naar de stembus en druk je stempel op het bestuur van onze gemeente.